مجال یک طلبه

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک#آیت_الله_شاهرودی آیت الله سید محمود هاشمی شاهرودی...

راه که می روم، رو به روی کوچه تو بیدار میشوم زیر آن پنجره، آنقدر آفتاب مینوشم تا صبحانه ات را میل کنی تا تو طلوع کنی و با لباسی از ابریشم و نور از حیاط خلوتت بیرون بزنی کوچه ها به زیارت تو می آیند هر روز و آن آفتاب کهنه آسمان تو را غبطه می خورد و ذره ذره آب می شود تا غروب گینس باید بیایید و از خشت های کوچه ات که هی شوق می ریزند، عکس بگیرد گینس هنوز نمی داند پس آن کوچه کسی در به در خاطره هست در به در طولانی ترین دلتنگی دنیا...

آمدهام که سر نهم عشق تو را به سر برمور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برمآمدهام چو عقل و جان از همه دیدهها نهانتا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برمآمدهام که ره زنم بر سر گنج شه زنمآمدهام که زر برم زر نبرم خبر برمگر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکنگر ز سرم کله برد من ز میان کمر برماوست نشسته در نظر من ...

هی می بارد اندوههی می خواند نغمه هی تضاد پشت تضاد همین هاست که دلسرد می کند آدم را اگر عرفان نباشد...