مورچه های فداکار

کمی نگاه می کنم به افق ها، به هر طلوع، به تبسم ترین لحظه دیدار، به آن شکوه مردمک آشنا

کمی به سرنوشت شاعرانه خودم می گریم، کمی به درد، کمی به تلخند مورچه ها که ریز ریز می روند روی اراده ام ... روی اعصابم، روی ماهم تا خیره شوم به ماهم.

امان از این ریزه میزه ها

امان از مورچه های فداکار که تقلا می کنند بفهمم ماهم را...